Jaką antenę wybrać na mały balkon
Rozmiar czaszy to kompromis między jakością odbioru a miejscem i wiatrem. Im większa czasza, tym mocniejszy odbiór przy złej pogodzie, ale tym więcej miejsca zajmuje i tym mocniej łapie wiatr. Typowe średnice to 60 cm dla małych balkonów, 70–80 cm jako najczęstszy wybór i 90 cm dla trudnych warunków odbioru. Na balkonie w bloku najlepiej sprawdzi się czasza od ok. 33 do 60 cm. Przy wolnej linii widzenia zwykle wystarcza do odbioru z Hot Birda i Astry, a jednocześnie zajmuje niewiele miejsca.
Antena płaska, nazywana też panelową, to alternatywa dla klasycznej czaszy. Popularny model Selfsat H30D ma ok. 52 × 28 cm przy grubości ok. 6 cm, wbudowany konwerter i montuje się ją tak samo jak czaszę. Jest mniej widoczna z podwórka i z sąsiednich balkonów, choć klasyczna czasza przy słabszym sygnale zwykle daje stabilniejszy odbiór. Niektóre anteny potrafią przełączać odbiór między dwoma satelitami za pomocą przełącznika DiSEqC, ale na balkonie bezpieczniej zacząć od jednej pozycji — każda dodatkowa wymaga osobnego, dokładnego ustawienia.
| Rodzaj anteny | Ile miejsca zajmuje | Kiedy się sprawdza | Ograniczenia |
|---|
| Mini czasza 33–45 cm | najmniej, mieści się nisko przy balustradzie | dobry widok na satelitę, odbiór z jednej pozycji | przy ulewie obraz może chwilami zanikać |
| Czasza 60 cm | ok. 60 cm średnicy | standardowy wybór na balkon | mocniej łapie wiatr niż mini czasza |
| Antena płaska | podobnie jak mini czasza, mniejsza głębokość | gdy liczy się dyskrecja | nie działa za szybą, wymaga dobrego sygnału |
Konwerter (LNB) to głowica na wysięgniku przed czaszą, która odbiera sygnał, wzmacnia go i przesyła kablem do dekodera. Wybierz wersję zgodną z liczbą odbiorników. Single wystarcza na jeden dekoder, twin obsłuży dwa, quad cztery. Każdy telewizor potrzebuje własnego wyjścia konwertera i własnego kabla, więc instalację na dwa odbiorniki zaplanuj jeszcze przed zakupem. W antenie płaskiej konwerter jest wbudowany, a wybór dotyczy tylko liczby jego wyjść.
Uchwyt na balustradę albo stojak z obciążeniem
Uchwyt balkonowy to stalowa rura wygięta w kształcie litery L, z płaską blachą i obejmami montażowymi, nazywanymi cybantami. Występuje w wersjach dolnej, bocznej i pionowej, więc czaszę zawiesisz pod linią balustrady, na jej boku albo na pionowym odcinku rurki. Obejmy zaciska się na poziomej lub pionowej rurze balustrady o średnicy do ok. 50 mm, bez wiercenia w balustradzie i bez kołków w ścianie. Płaska blacha uchwytu pozwala w razie potrzeby przykręcić go kołkami do betonowego elementu balkonu zamiast do balustrady. Przy zakupie sprawdź średnicę rurki uchwytu, zwykle 38 albo 48 mm, bo musi pasować do mocowania czaszy. Producenci podają maksymalną średnicę anteny dla uchwytu, zwykle w granicach 75–85 cm.
Stojak balkonowy to maszt o wysokości ok. 1 m z podstawą z uchwytem na płytę obciążającą, na przykład betonową płytę chodnikową. Stawia się go w rogu balkonu, z dala od przejścia. Stojak nie dotyka balustrady, ale musi być naprawdę ciężki, bo lekka konstrukcja przewróci się przy silnym wietrze. Maszt warto dodatkowo przymocować linką do balustrady.
Niezależnie od wybranego mocowania konstrukcja nie może się kołysać pod naciskiem ręki. Ruszająca się czasza utrudnia ustawienie, a po jego zakończeniu powoduje zaniki obrazu przy podmuchach.
Kabel do mieszkania bez wiercenia w ścianie
Sygnał prowadzi kabel koncentryczny o impedancji 75 Ω, zakończony złączami typu F. Wtyki zakręcaj starannie, bo źle nałożona izolacja albo wystająca plecionka ekranu to najczęstsza przyczyna strat sygnału. Kabel prowadź wzdłuż balustrady po jej wewnętrznej stronie i mocuj opaskami zaciskowymi w kilku miejscach.