Co sprawdzić, gdy sygnału nie ma
Gdy po długiej regulacji obraz nie rusza, kolejność sprawdzania ma znaczenie. Siła bliska zeru wskazuje najczęściej na kabel, złącza F albo zasilanie konwertera, a wysoka siła przy zerowej jakości każe szukać przyczyny w ustawieniu anteny, w konwerterze lub w konfiguracji przełącznika. Pomogą też proste kroki diagnostyczne:
- odłącz dekoder od prądu na chwilę i włącz go ponownie, bo restart przywraca zasilanie konwertera po drobnym błędzie,
- sprawdź, czy problem dotyczy wszystkich kanałów, czy tylko części, bo zniknięcie pojedynczych programów wskazuje raczej na ustawienia odbiornika niż na antenę,
- obejrzyj złącza F i kabel pod kątem wody oraz uszkodzeń i upewnij się, że wichura nie przesunęła czaszy,
- porównaj odbiór na dwóch telewizorach albo dekoderach, jeśli masz ich kilka w domu, bo usterka w jednym pomieszczeniu wskazuje raczej na urządzenie niż na wspólną antenę,
- podepnij na próbę kabel z konwertera bezpośrednio do odbiornika, z pominięciem przełącznika DiSEqC, bo jeśli sygnał wróci, winowajcą jest przełącznik albo jego konfiguracja,
- nie oceniaj instalacji w czasie gęstej ulewy albo mokrego śniegu, bo silne opady potrafią chwilowo osłabić odbiór i instalacja ustawiona „na styk” zaczyna tracić obraz właśnie przy złej pogodzie.
Jeśli te kroki nie pomagają, najczęściej pozostają dwie przyczyny. Antena wymaga ponownego, precyzyjnego ustawienia albo w instalacji uszkodzony jest konwerter lub kabel. W obu sytuacjach najrozsądniej wezwać instalatora z miernikiem.
Czy warto zakładać dwa konwertery
Drugi konwerter montuje się po to, aby odbierać programy z dwóch pozycji satelitarnych, a w Polsce najczęściej łączy się Astrę 19,2°E z Hot Birdem 13°E. Zamiast dwóch osobnych konwerterów na wysięgniku, nazywanych potocznie zezem, najprościej kupić monoblock, czyli podwójny konwerter z wbudowanym przełącznikiem w jednej obudowie, o rozstawie fabrycznie dopasowanym do tych dwóch satelitów. Odbiornik przełącza między konwerterami sygnałem sterującym DiSEqC, dzięki czemu programy z obu pozycji zmienia się pilotem, bez ruszania anteny. Alternatywą jest zamontowanie dwóch zwykłych konwerterów obok siebie na wysięgniku i połączenie ich zewnętrznym przełącznikiem DiSEqC, co daje ten sam efekt, ale wymaga więcej miejsca na wysięgniku i staranniejszego ustawienia obu konwerterów. Większość dostępnych dekoderów i telewizorów z tunerem satelitarnym obsługuje DiSEqC w podstawowym wariancie, ale każdy odbiornik trzeba jeszcze poprawnie skonfigurować, przypisując porty przełącznika do satelitów w menu instalacji.
Lista programów rzeczywiście rośnie o pozycje z drugiego satelity, jednak znaczna część oferty satelitarnej jest zakodowana i dostępna w abonamencie albo nadawana w językach obcych. Jeśli oglądasz wyłącznie polską telewizję z jednej pozycji, drugi konwerter nie doda nic przydatnego. Ma sens wtedy, gdy zależy Ci na konkretnych programach z drugiego satelity i zamierzasz oglądać je na stałe.
Rosną także wymagania wobec reszty instalacji. Sygnał odbierany przez drugi konwerter bywa słabszy niż z pozycji głównej, więc czasza musi być większa niż minimum dla jednego satelity, w praktyce od 80 cm zamiast najmniejszych czasz 60 cm. Dwa konwertery wydłużają też samą regulację, dlatego pierwszej anteny lepiej nie rozbudowywać od razu, dopóki nie zadziała podstawowy odbiór.
Czy warto dołączyć zwykłą antenę naziemną
Antena satelitarna nie odbierze telewizji naziemnej, ponieważ są to dwa oddzielne systemy nadawania. Programy naziemne w standardzie DVB-T2 przyjmujesz zwykłą anteną naziemną zakresu UHF, więc dołączenie jej do instalacji satelitarnej to odrębny element i osobna decyzja, a nie dodatek poprawiający odbiór satelity. Upewnij się przy tym, że telewizor albo dekoder obsługuje DVB-T2 i kompresję HEVC, bo bez takiego sprzętu odbiór programów naziemnych nie ruszy.